Vandaag begint in Antalya de klimaattop COP31, terwijl de opwarmingsgrens van 1,5°C wellicht al binnen enkele jaren wordt overschreden. De Klimaatcoalitie verwacht dat de top alle landen helpt om zich los te maken van olie, gas en steenkool, en eindelijk klimaatrechtvaardigheid brengt. De top is pas geslaagd als hij op een brede waaier aan dossiers een ambitieus resultaat oplevert.
Van 9 tot 20 november onderhandelen alle landen ter wereld, op de Verenigde Staten na, over de uitvoering van het Akkoord van Parijs. De klimaatontwrichting gaat sneller dan ooit, en burgers en wetenschappers blijven aandringen op dringende actie. Voor de eilandstaat Tuvalu gaat het om het voortbestaan van het land zelf. Als de opwarming effectief boven 1,5°C uitkomt, verdwijnt de archipel tegen 2050 onder de stijgende zeespiegel en moet de bevolking haar land verlaten.
“Het is onverantwoord om olie, gas en steenkool te blijven verbranden, terwijl de wetenschap duidelijk aantoont dat daardoor tienduizenden mensen zullen sterven”, zegt Benjamin Clarysse, voorzitter van de Klimaatcoalitie. “De COP moet de omschakeling van fossiele brandstoffen naar hernieuwbare energie op gang brengen, zodat alle landen hun burgers toegang geven tot elektriciteit, betrouwbare gezondheidszorg en onderwijs.” Een verandering van die omvang lukt alleen met een breed maatschappelijk draagvlak. Daarom moeten de landen in Antalya een nieuw mechanisme goedkeuren dat zorgt voor een rechtvaardige transitie, in de energiesector en in alle andere sectoren. Zo verbetert het klimaatbeleid het leven van werknemers en burgers.
Klimaatrechtvaardigheid betekent ook dat de financiering voor klimaatadaptatie minstens verdrievoudigt, tot 120 miljard dollar per jaar. Eind augustus werd in Nepal pijnlijk duidelijk wat nietsdoen kost. Door een uitzonderlijke hittegolf stortte een gletsjer in, met veel dodelijke slachtoffers in het dal eronder. Nochtans stoot Nepal minder dan één procent van de wereldwijde broeikasgassen uit. De ramp had beperkt kunnen worden als de rijke industrielanden het land meer middelen hadden gegeven om zulke risico’s te voorkomen. Volgens het VN-Milieuprogramma UNEP moet de adaptatiefinanciering tegen 2035 vertienvoudigen om de gevolgen van de klimaatcrisis te beperken.
Deze COP moet ook over uitvoering gaan, en net daar schiet België zelf tekort. De uitstoot van het verkeer blijft stijgen, de renovatie van gebouwen gaat te traag en de Arizona-regering vertraagde de uitbouw van windenergie op de Noordzee. Anders dan sommige Europese buurlanden heeft België nog altijd geen routekaart met duidelijke data om fossiele subsidies af te schaffen en te stoppen met het verbranden van gas en olie. Bovendien daalde de Belgische internationale klimaatfinanciering vorig jaar met ruim 20%, en bespaart de regering op ontwikkelingssamenwerking, het budget waaruit het grootste deel van die steun komt.
“In Antalya zitten onze ministers aan tafel met collega’s uit landen die de voorbije maanden zelf mensenlevens verloren door klimaatrampen. Die landen vragen geen liefdadigheid, maar dat beloften worden nagekomen”, zegt Kiki Berkers, beleidscoördinator van de Klimaatcoalitie. “België kan daar niet geloofwaardig om meer ambitie vragen en tegelijk besparen op klimaatfinanciering. We vragen onze ministers om hun engagementen na te komen en werk te maken van een nationaal plan om uit fossiele brandstoffen te stappen.”
Politiek coordinator : Kiki Berkers
Voorzitter: Benjamin Clarysse
Pers : Laurence Rouffart, pbz-cerff@pbnyvgvbapyvzng.or
